خبرم کن که بیام دنبالت...

شاید وقتی سال 84 این وبلاگ رو ثبت کردم و شروع به نوشتن کردمهیچوقت فکرش رو نمی کردم که سرنوشت، فارغ از تمام سختی هاش، منو به کجا می رسونهچه پستی ها و بلندی هایی که این وبلاگ رو به دفعات حذف کردم و دوباره نوشتن و سکوت در پیش گرفتم.19 سال سابقه وبلاگ نویسی که ثمرات فراوان داشته و مسیر زندگی منو به جایی که الان هستم رسوندهجایی که تعداد معدودی میدونن که من الان کجام و چیکار می کنم بخوانید...

من و دوستان و هوای پارک ارم !! هوای حوالی میدان آزادی ! بستنی ! جام جهانی 2014 ! پیاده رو ! اتوبوس ! گریه ... من و میدان آزادی و ترمینال غرب و راستای استادیوم آزادی ! اتوبوس های غول پیکر و تنهایی xa0 شبی با یاد آوری خاطرات ......